Með víðtækri notkun örrafrænna íhluta hefur fyrirbærið rafstöðueiginleikar orðið sífellt meira áberandi. Áður en farið er inn á markaðinn þarf að prófa rafeinda- og rafmagnsvörur með tilliti til rafstöðueiginleika, aðallega til að koma í veg fyrir truflun á stöðurafmagni við notkun rafeindatækja.
Þegar rafeindabúnaður truflar stöðurafmagn, munu eftirfarandi aðstæður almennt eiga sér stað: hrun getur ekki endurræst sig, farið aftur í eðlilegt horf eftir hrun og endurræst, bilun o.s.frv. Allt bendir þetta til þess að rafstöðueiginleikar vörunnar séu ekki vel gerðir.
Í þessu tilfelli munum við nota ESD (rafstöðuafhleðslu) rafall til að greina rafstöðueiginleika vörunnar. Fyrir borgaralegar rafeindavörur mælum við almennt með 20kV ESD byssu. Samkvæmt IEC/EN 61000-4-2 og GBT17626.2 staðlinum er mesta loftstreymið 15kV, svo 20kV er nóg til að nota.
Þegar við gerum rafstöðueiginleikaprófið, ættum við að halda ESD byssunni í hendinni og framkvæma stigvaxandi losunarprófið lóðrétt á EUT/DUT. Ef ofangreind skilyrði eiga sér stað meðan á prófun stendur munum við meta að sýnið standist ESD ónæmispróf og framkvæma síðan viðeigandi leiðréttingar.
